دنياى او هستم ، على ( ع ) هم سرپرست دين و دنياى اوست . بالأخره جامعه بدون حكومت دچار هرج و مرج مىشود و در رأس حكومت هم بايد كسى باشد تا به امور جامعه سر و سامان بدهد . خود پيامبر ( ص ) پس از ورود به مدينه اوّلين كارى كه كردند ، تشكيل حكومت بود . البته اين منصبِ تشريفاتى براى پيامبر ( ص ) و ائمّهء اطهار ( ع ) در مقابل آن ولايت تكوينى كه دارند ، قطره‌اى است در مقابل دريا . مطابق اصل ولايت تكوينى ، تمام عالم در محضر اين ذوات مقدّس است ، امّا بالأخره امّت اسلامى نياز به حكومت دارد ، و گرنه بايد زير يوغ شاهان و مستبدان زندگى كند . پيامبر ( ص ) به فرمان خداوند اين منصب را به اميرالمؤمنين ( ع ) واگذار كردند . پس از آن ، پيامبر ( ص ) هم دعا كردند و هم نفرين . فرمودند : « اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَه » خداوندا ، هر كس را كه ولايت على را بپذيرد ، دوست داشته باش و دشمنِ كسى باش كه با او سرِ دشمنى دارد . هر كس او را يارى كرد ، يارى كن و آن كسى كه خواست او را خوار و ذليل كند ، خوار و ذليل فرما . پس از آن ، آيهء شريفه نازل شد : الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ « 1 »

--> ( 1 ) . مائده / 3 .